Czwartek Wniebowstąpienia

Ten  czwartek 26 maja  obchodzimy Wniebowstąpienie Pańskie.  

 

Godziny mszy są następujące:

  • 8:00 – Msza św. w języku angielskim

  • 18:00 – Msza św. w języku angielskim

 

Czterdziesty dzień po Niedzieli Wielkanocnej, upamiętniający wniebowstąpienie Chrystusa, zgodnie z Mk 16:19, Łk 24:51 i Dz 1:2.

 

W Kościele Wschodnim święto to znane było jako analepsis, czyli podjęcie, a także jako episozomene, czyli zbawienie, co oznacza, że Chrystus wstępując do swojej chwały dopełnił dzieła naszego odkupienia. Terminy używane na Zachodzie, ascensio i czasami ascensa, oznaczają, że Chrystus został wskrzeszony dzięki Swoim własnym mocom. Tradycja określa Górę Oliwną w pobliżu Betanii jako miejsce, w którym Chrystus opuścił ziemię. Święto przypada w czwartek. Jest to jedno ze świąt ekumenicznych, zaliczane do najbardziej uroczystych w kalendarzu, w tym Męki Pańskiej, Wielkanocy i Zesłania Ducha Świętego, ma wigilię, a od XV wieku oktawę przeznaczoną na nowennę przygotowującą do Pięćdziesiątnicy, zgodnie z zaleceniami Leona XIII.

Wyniesienie Chrystusa do nieba Swoją własną mocą w obecności Jego uczniów czterdziestego dnia po Jego Zmartwychwstaniu. Jest opowiedziana w Ewangelii Marka 16:19, Łukasza 24:51 oraz w pierwszym rozdziale Dziejów Apostolskich.

dosso dossi ascension.jpeg

Chociaż miejsce Wniebowstąpienia nie jest wyraźnie określone, z Dziejów Apostolskich wynika, że była to Góra Oliwna. Ponieważ po Wniebowstąpieniu uczniowie są opisywani jako powracający do Jerozolimy z góry zwanej Oliwną, która jest blisko Jerozolimy, w ciągu jednej szabatowej podróży. Tradycja uświęciła to miejsce jako Góra Wniebowstąpienia, a chrześcijańska pobożność upamiętniła to wydarzenie, wznosząc nad tym miejscem bazylikę. Św. Helena zbudowała pierwszy pomnik, który został zniszczony przez Persów w 614 r., odbudowany w VIII wieku, by ponownie zostać zniszczony, ale odbudowany po raz drugi przez krzyżowców. To również zniszczyli muzułmanie, pozostawiając jedynie ośmioboczną strukturę, która otacza kamień, który miał nosić odcisk stóp Chrystusa, który jest obecnie używany jako oratorium.

 

Nie tylko fakt Wniebowstąpienia jest opisany w cytowanych powyżej fragmentach Pisma Świętego, ale jest również przepowiedziany i omówiony w innych miejscach jako ustalony fakt. Tak więc w Ewangelii Jana 6:63 Chrystus pyta Żydów: „Jeśli więc ujrzycie Syna Człowieczego wznoszącego się tam, gdzie był przedtem?” i 20:17, mówi do Marii Magdaleny: „Nie dotykaj Mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do Mojego Ojca, ale idź do Moich braci i powiedz im: Wstępuję do Mojego Ojca i do waszego Ojca, do Mojego Bogu i twojemu Bogu”. W Efezjan 4:8-10 iw Tymoteusza 3:16 mówi się o wniebowstąpieniu Chrystusa jako o przyjętym fakcie.

 

Język używany przez Ewangelistów do opisania Wniebowstąpienia należy interpretować zgodnie ze zwyczajem. Powiedzenie, że został zabrany lub wstąpił, niekoniecznie oznacza, że umiejscawiają oni niebo bezpośrednio nad ziemią; tylko słowa „siedzi po prawicy Boga” oznaczają, że taka jest Jego rzeczywista postawa. Znikając z ich pola widzenia „Powstał, a obłok przyjął Go sprzed ich oczu” (Dz 1, 9), a wchodząc do chwały mieszka z Ojcem w czci i mocy wskazanej przez frazę z Pisma Świętego.

IMG_1043 Czestochowa icon - tapestry fix
Divine-Mercy-mural_Parish_Grotto